Learned หรือ learnt: รูปอดีตของ learn กับท้าย -ed ที่คุณแทบไม่ได้ยิน

คุณกำลังฟังแล้วถอดความคำตอบจากการสัมภาษณ์สั้นๆ ประโยควิ่งผ่านไป คุณถอดได้ว่า "I learn a lot from that job" แล้วเครื่องหมายสีแดงรูปจุดไปขีดคำที่สอง ประโยคจริงคือ "I learned a lot from that job" คุณไม่ได้ฟังพลาดทั้งคำ คุณพลาดพยัญชนะท้ายคำเพียงตัวเดียว และพยัญชนะตัวนั้นคือทั้งเรื่องของกาลในประโยค ตอบสั้นๆ ก่อน: past simple และ past participle ของ learn คือ learned ทั้งคู่ และในอังกฤษยังมีรูปที่สองที่ยอมรับคู่ขนานกันคือ learnt ทั้งสองรูปถูกต้อง ต่างกันที่พื้นที่ใช้ ไม่ใช่ที่ความหมาย

learn เป็นกริยาปกติ ถ้าคุณกำลังหามันในตารางกริยาไม่ปกติ แปลว่าคุณหาผิดที่ แต่มันอยู่ในกลุ่มเล็กที่มีรูปอดีตสองแบบอยู่คู่กัน และนอกจากเรื่องอังกฤษกับอเมริกาแล้ว learned ยังออกเสียงต่างกันสองแบบ ขึ้นกับว่ามันเป็นกริยาหรือคำคุณศัพท์ อีกอย่าง กลุ่มพยัญชนะท้ายของ learned มีสามเสียงติดกัน ซึ่งภาษาไทยไม่มี จึงเป็นหนึ่งในหางที่ฟังยากที่สุดและพูดยากที่สุด

บทความนี้ไล่ทั้งสายนั้น: ทำไม learn ถึงมีรูปอดีตสองแบบ หาง ed ออกเสียงอย่างไรและทำไมมันหายไปในประโยค เส้นแบ่งระหว่าง learn กับ study และ teach ที่คนไทยมักเดินพลาด วลีที่พบบ่อย และวิธีจับหางที่ถูกกลืนเมื่อฝึกฟัง

• ตารางรูปของ learn และกลุ่มกริยาที่มีรูปอดีตสองแบบ
• Learned หรือ learnt เลือกอันไหน
• ฟัง learned และ learnt ในประโยคพูดจริง
• วลีที่พบบ่อยกับ learned และ learnt
• ข้อผิดพลาดที่คนไทยมักทำกับ learn
• แบบฝึกหัดสั้นๆ
• คำถามที่พบบ่อย

ตารางรูปของ learn และกลุ่มกริยาที่มีรูปอดีตสองแบบ

ห้ารูป และคอลัมน์อดีตมีสองช่อง คอลัมน์การออกเสียงใช้สำเนียงอเมริกันเป็นมาตรฐาน จุดไหนที่สำเนียงอังกฤษเบี่ยงเบนชัดเจนก็ใส่เพิ่ม

พูดตรงๆ เรื่องหนึ่งก่อน: learn เป็นกริยาปกติ มันเติม ed เหมือน work เหมือน listen เหมือน visit ไม่มีการเปลี่ยนสระ ไม่มีหาง n ลึกลับ ถ้าคุณเคยเปิดตารางกริยาไม่ปกติเพื่อหา learn แล้วไม่เจอ แปลว่าคุณไม่ได้พลาดอะไรเลย

สิ่งที่ทำให้ learn ต่างจากกริยาปกติทั่วไปคือ มันอยู่ในกลุ่มเล็กที่ยังเก็บรูปอดีตลงท้ายด้วย t จากอังกฤษโบราณไว้ คู่กับรูป ed สมัยใหม่ ทั้งกลุ่มมีรากลงท้ายด้วยเสียงก้องหรือเสียงสั้น: learn กับ learnt, burn กับ burnt, dream กับ dreamt, spell กับ spelt, spill กับ spilt, smell กับ smelt, spoil กับ spoilt, lean กับ leant, leap กับ leapt

สิ่งที่น่าพูดคือ สองรูปนี้ไม่ได้แบ่งตามภูมิศาสตร์อย่างสมบูรณ์ อังกฤษอเมริกันแทบใช้ learned อย่างเดียว อังกฤษอังกฤษใช้ทั้งสอง learnt ค่อนข้างพบบ่อยกว่าในภาษาพูดและการเขียนกันเอง learned มักพบในการเขียนเชิงทางการ ไม่มีรูปไหนถูกมองว่าผิด และไม่มีกรรมการ IELTS คนไหนหักคะแนนเพราะคุณเลือกอีกรูป

ยังมีรายละเอียดเล็กๆ ที่ตารางด้านบนใส่ไม่ครบ learned มีสองวิธีออกเสียง ขึ้นกับบทบาทในประโยค เป็นกริยาก็เป็นหนึ่งพยางค์ /lɜːrnd/ เป็นคำคุณศัพท์ความหมายว่ารู้ลึก เรียนกว้าง ก็เป็นสองพยางค์ /ˈlɜːrnɪd/ และคุณได้ยินเสียง i ตรงกลางชัด "A learned professor" อ่านว่า LER-nid ไม่ใช่ lernd วิธีออกเสียงสองพยางค์นี้ใช้กับความหมายคำคุณศัพท์เท่านั้น และเป็นหนึ่งในไม่กี่คำในอังกฤษที่การออกเสียงกำหนดชนิดคำ

สามกริยาด้านล่างควรอ่านคู่กัน แต่ละตัวด้วยเหตุผลต่างกัน อดีตของ dream อยู่กลุ่มสองรูปเดียวกันและมีเรื่องอังกฤษกับอเมริกาเหมือนกัน อ่านคู่กันจะเห็นกฎ ไม่ใช่สองข้อยกเว้นแยกกัน อดีตของ talk เป็นกริยาปกติแต่หาง ed ออกเสียงเป็น /t/ แทน /d/ สองบทความรวมกันให้ครบสามวิธีออกเสียงหาง ed อดีตของ study ควรอ่านเพราะเรื่องความหมาย: study กับ learn คนไทยใช้สลับกันตลอด บทความ ไวยากรณ์อังกฤษ เป็นจุดเริ่มถ้าคุณอยากทบทวนทั้งระบบแทนที่จะเป็นกริยาตัวเดียว

Learned หรือ learnt เลือกอันไหน

หลักสั้นที่สุด: เลือกรูปหนึ่งตามสำเนียงที่คุณเรียน แล้วใช้ให้สม่ำเสมอทั้งบทความ อย่าผสมสองรูปในข้อความเดียวกัน เรียนอังกฤษอเมริกันก็เขียน learned เรียนอังกฤษอังกฤษก็เขียน learnt หรือ learned ขอแค่ไม่สลับไปมา

แถวที่ห้าควรพูดเพิ่ม การใช้ "learn someone something" ในความหมายสอนมีอยู่จริงในสำเนียงอังกฤษบางแห่ง และคุณจะได้ยินในหนัง ในเพลง ในบทพูดตัวละครชนบท ได้ยินเป็นเรื่องหนึ่ง ใช้ได้เป็นอีกเรื่อง ในการสอบ ในอีเมลงาน ในข้อความมาตรฐานใดๆ "she learned me" ถือว่าผิด สอนคือ teach อดีตคือ taught

เส้นแบ่งที่ทำให้คนไทยลำบากจริงๆ ไม่ได้อยู่ระหว่าง learned กับ learnt แต่อยู่ระหว่าง learn, study, teach และ know ภาษาไทยรวมส่วนใหญ่ไว้ในคำว่าเรียนและสอน ส่วนอังกฤษแบ่งชัดตามว่าใครทำอะไรและผลลัพธ์เป็นอย่างไร หกคู่ด้านล่างทำให้เห็นระยะห่าง

แถวสุดท้ายเป็นการใช้ที่สอนน้อยที่สุดแต่โผล่หนาในการข่าวและพอดแคสต์ learn ตรงนั้นไม่ใช่การเรียนหนังสือ มันแปลว่าได้รู้ ได้ยินข่าว "We learned of his death this morning" แปลว่าเช้านี้เราได้ยินข่าวว่าเขาเสียชีวิต รูปที่เป็นทางการกว่าคือ learn of ถ้าคุณรู้แค่ความหมายเรียนหนังสือ ทุกครั้งที่เจอการใช้นี้คุณจะอ่านเพี้ยนทั้งย่อหน้า

สามแถวแรกก็ควรจดเป็นประโยคสั้นๆ ไว้จำ: study คือใส่เวลา learn คือได้ผลลัพธ์ know คือมีอยู่ในหัวแล้ว คุณอาจ study ทั้งปีโดยไม่ learn ได้มากเท่าไหร่ และกลับกันก็จริง

ฟัง learned และ learnt ในประโยคพูดจริง

นี่คือส่วนที่ตารางผันกริยาไม่เคยแตะ และกับ learn มันตัดสินเกือบทั้งหมด บนกระดาษ learn กับ learned ต่างกันสามตัวอักษร ในประโยคพูดความเร็วปกติ ต่างกันแค่พยัญชนะตัวเดียว และนั่นคือพยัญชนะที่หลุดง่ายที่สุดในอังกฤษ

หาง ed ของ learn ออกเสียงเป็น /d/ และไม่เพิ่มพยางค์ เพราะ learn ลงท้ายด้วย /n/ ซึ่งเป็นเสียงพยัญชนะก้อง หาง ed ที่ตามมาจึงเป็น /d/ learned ยังคงเป็นหนึ่งพยางค์ เหมือน learn คนไทยมักอ่านเป็นสองพยางค์เพราะภาษาไทยไม่มีกลุ่มพยัญชนะท้ายคำ และการออกเสียงพยางค์เกินนั้นก็ทำให้หูรอผิดจุดเมื่อฟัง

พยางค์ท้ายของ learned มีพยัญชนะสามตัวติดกัน เสียง /r/ ในสำเนียงอเมริกัน แล้ว /n/ แล้ว /d/ เสียงสามตัวถูกบีบเข้าในช่วงเวลาสั้นมาก และตัวสุดท้ายมักเป็นตัวที่เสียเปรียบเสมอ เมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ ตัว d หายไปเกือบหมด: "learned that" กลายเป็น "lern-that" "learned from" กลายเป็น "lern-from"

เมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยสระ ตัว d จะโผล่ขึ้นมาและเชื่อมต่อทันที "learned a lot" กลายเป็น "lern-da lot" "learned about" กลายเป็น "lern-dabout" ดังนั้นคำใบ้เรื่องกาลจะปรากฏแค่ครึ่งหนึ่งของกรณี ขึ้นอยู่กับคำที่ตามหลัง ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับว่าคุณฟังดีแค่ไหน

learned กับ learnt แทบแยกไม่ออกเมื่อพูดเร็ว ทั้ง /d/ และ /t/ ที่ท้ายคำไม่เด้งออกมาเมื่ออยู่หน้าพยัญชนะ ดังนั้น "learnt to drive" กับ "learned to drive" ออกมาเป็น "lern-tuh drive" เหมือนกัน นี่เป็นจุดที่หายากที่การถอดผิดไม่ส่งผลอะไร เพราะทั้งสองแบบถูกต้อง

learn กับ earn ต่างกันแค่ตัว l ต้นคำ เมื่อคำข้างหน้าลงท้ายด้วยพยัญชนะ ตัว l นั้นมักถูกกลืนหายไปง่าย "You will learn fast" หดเป็น "you'll learn fast" และในหูของคนเริ่มต้น มันฟังเกือบเหมือน "you earn fast" ทั้งสองประโยคมีความหมาย คุณจึงไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ

learned ในฐานะคำคุณศัพท์เพิ่มพยางค์เต็มหนึ่งพยางค์ "A learned man" อ่านว่า "a LER-nid man" สามพยางค์ชัดเจน ถ้าคุณได้ยินเสียง i แทรกเข้ามาตรงกลางในขณะที่กำลังรอคำกริยา แสดงว่าคุณกำลังฟังคำคุณศัพท์ การใช้แบบนี้มักปรากฏในการฟังเชิงวิชาการและในช่วงที่พูดถึงนักวิชาการ

ในตารางด้านล่าง ประโยคต้นฉบับอยู่ข้างเสียงพูดเร็วและการถอดผิดที่พบบ่อย คอลัมน์กลางเขียนตามที่หูได้ยิน และตารางรูปแบบด้านบนจัดการส่วนการออกเสียงมาตรฐานไว้แล้ว

ดูคอลัมน์ที่สามจะเห็นว่าข้อผิดพลาดแบ่งเป็นสามประเภทชัดเจน แถวหนึ่งกับแถวสองคือข้อผิดพลาดพยัญชนะท้ายคำหายไป และผลคือประโยคไหลจากอดีตกลับมาเป็นปัจจุบัน: คุณเขียนประโยคที่ถูกไวยากรณ์แต่ผิดกาล พออ่านกลับจึงไม่เห็นอะไรผิดปกติ แถวสามกับแถวหกคือข้อผิดพลาดคำหน้าที่ ตัว has หรือ have ถูกหดเป็นพยัญชนะตัวเดียวแล้วหายไป ลากกาลสมบูรณ์ไปด้วย แถวสี่กับแถวห้าคือข้อผิดพลาดการแบ่งคำ หูตัดขอบเขตระหว่างคำไม่ได้จึงต่อผิดจุด

ลำดับนี้เกิดขึ้นทีละขั้นตอนที่ชัดเจนในเซสชันฟังแล้วถอดบน WELE ประโยคหนึ่งถูกฟัง ถูกถอดตามที่ได้ยิน แล้วส่วนตรวจชี้ตรงคำที่เพี้ยน เมื่อคำที่ถูกขีดคือ learned แต่คุณถอดเป็น learn การวินิจฉัยแคบมากและมีประโยชน์มาก: หูของคุณจับพยัญชนะท้ายในกลุ่มสามเสียงไม่ได้ นั่นเป็นปัญหาทางเทคนิคที่มีวิธีแก้ ไม่ใช่ความรู้สึกคลุมเครือว่าตัวเองฟังไม่เก่ง

วิธีแก้ก็ชัดเจนเช่นกัน คุณฟังประโยคนั้นซ้ำและสังเกตคำที่ตามหลัง learned ไม่ใช่สังเกต learned ถ้าคำถัดไปขึ้นต้นด้วยสระ ตัว d ต้องมีอยู่แน่ และคุณจะจับได้ที่ต้นคำถัดไป ถ้าคำถัดไปขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ ตัว d ไม่ได้อยู่ตรงนั้นจริงๆ และคุณต้องเอากาลของประโยคจากคำบอกเวลาหรือบริบท รู้ล่วงหน้าว่ากำลังมองหาอะไร หูจะทำงานต่างออกไปมาก

ถ้าอยากเข้าใจว่าทำไมเสียงเหล่านี้หายไป ไม่ใช่เพราะคุณฟังไม่เก่ง บทความ connected speech อธิบายกลไกการกลืนเสียงและการเชื่อมเสียงทั้งประโยค ไม่ใช่แค่ learn เปิดไลบรารี podcast ถ้าอยากนำไปใช้กับประโยคจริงทันที มี transcript มาพร้อมทุกตอนสำหรับขั้นตอนเทียบ

วลีที่พบบ่อยกับ learned และ learnt

learn มีวลีกริยา+บุพบทน้อยมาก ดังนั้นตารางด้านล่างจึงเป็นวลีตายตัวและการจับคู่คำที่พบบ่อย คือกลุ่มคำที่เจ้าของภาษาพูดออกมาเป็นหน่วยเดียว ตัวอย่างเขียนในรูปอดีตหรือ past participle เพื่อให้คุ้นตา

มีรายละเอียดหนึ่งที่น่าสังเกตที่แถว learn the hard way วลีนี้แทบจะไปกับ learned เสมอ ไม่ใช่ learnt แม้ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ แค่เพราะมันเป็นวลีตายตัวที่ตรึงรูปแล้ว สิ่งเดียวกันเกิดขึ้นกับ learned behaviour ในงานเขียนเชิงวิทยาศาสตร์ ดังนั้นกฎเลือกรูปตามสำเนียงมีข้อยกเว้น และข้อยกเว้นอยู่ที่วลีที่กลายเป็นก้อนแล้ว

แถว learn of ก็น่าสังเกตในมุมอื่น มันฟังเป็นทางการมากและปรากฏบ่อยในข่าว ในประกาศ ในอีเมลบริษัท "We were sorry to learn of the delay" เป็นประเภทประโยคที่คุณจะอ่านในกล่องจดหมายงาน ไม่ใช่ฟังในร้านกาแฟ การรู้จักระดับภาษาของวลีหนึ่งๆ สำคัญเท่ากับการเข้าใจความหมาย

ข้อผิดพลาดที่ชาวเวียดนามมักทำกับ learn

อ่าน learned เป็นสองพยางค์ นี่เป็นข้อผิดพลาดการออกเสียง แต่ลากข้อผิดพลาดการฟังตามมา ท้าย ed หลังเสียง /n/ อ่านเป็น /d/ และไม่เกิดพยางค์เพิ่ม learned ยังกระชับหนึ่งพยางค์ ถ้าคุณเคยอ่านเป็น ler-nợt เวลาฟัง หูของคุณก็จะรอพยางค์เกินที่ไม่มีจริง แล้วสรุปว่าตัวเองฟังไม่ครบ

learn someone something. ความหมายสอนไม่ได้อยู่ที่ learn ในภาษาอังกฤษมาตรฐาน "My sister learned me English" เป็นประโยคผิด ต้องเป็น "My sister taught me English" การใช้นี้มีอยู่ในสำเนียงบางแห่ง และคุณจะได้ยินใน dialogue หนัง แต่ใช้ในการสอบหรือเอกสารงานไม่ได้

ใช้ learn เมื่อต้องใช้ study "I learn at Hanoi University" เป็นประโยคผิด ต้องเป็น "I study at Hanoi University" learn พูดถึงสิ่งที่ซับมาได้ ไม่พูดถึงการเรียนอยู่ที่ไหน พูดถึงสถานที่และหลักสูตรใช้ study พูดถึงผลที่ได้ใช้ learn

Did you learnt. กฎหลัง did ยังเหมือนเดิม: กาลอยู่ที่ did กริยาใช้รูปฐาน "Did you learn about this at school?" ถึงจะถูก ข้อผิดพลาดนี้มักโผล่มาพอดีตอนที่คุณกำลังตั้งใจจำรูปอดีต และจำเกินไป

I have learn. หลัง have, has, had ต้องเป็น learned หรือ learnt นี่เป็นข้อผิดพลาดตรงข้ามของข้อบน และมักไม่ได้เกิดจากไม่รู้กฎ แต่เพราะท้ายคำนั้นไม่ถูกออกเสียงในคำพูด มือของคุณจึงเขียนตามนิสัยของหู นี่แหละจุดที่การฝึกฟังกับการฝึกเขียนผูกกัน

อย่าผสม learned กับ learnt ในบทความเดียวกัน. รูปแบบทั้งสองถูกต้อง แต่ถ้าสลับไปมาในข้อความเดียว ผู้อ่านจะรู้ทันทีว่าคุณยังไม่ได้เลือกสำนสเสียง ในการสอบเขียน ความไม่สอดคล้องนี้ไม่นับเป็นข้อผิดไวยากรณ์ แต่ทำให้งานของคุณขาดความกระชับ เลือกรูปแบบหนึ่งแล้วใช้ตั้งแต่ต้นจนจบ.

แบบฝึกหัดสั้น ๆ

แปดประโยค เติม learn, learns, learned หรือ learning ทุกประโยคใช้ learnt แทน learned ได้ถ้าคุณใช้สำนสเสียงอังกฤษ เติมทุกประโยคก่อน ส่วนคำตอบด้านล่างทิ้งไว้ท้ายสุด.

1. She ______ to drive when she was eighteen.
2. We have ______ a lot from that project.
3. Did you ______ about this in class?
4. He is ______ Japanese at the moment.
5. My father ______ his lesson the hard way.
6. She ______ faster than anyone else in the group.
7. The professor is a very ______ man.
8. They ______ of the delay only this morning.

คำตอบ: 1. learned. 2. learned. 3. learn. 4. learning. 5. learned. 6. learns. 7. learned. 8. learned.

ประโยคที่ 7 กับ 8 คือสองประโยคที่ควรหยุดอ่าน ประโยคที่ 7 ใช้ learned เป็นคำคุณนามความหมายว่ามีความรู้ลึกซึ้ง และตรงนั้นอ่านสองพยางค์ LER-nid ประโยคที่ 8 ใช้ learn of ความหมายว่าได้ยินข่าว เป็นการใช้ที่เป็นทางการที่ผู้เรียนหลายคนไม่เคยเจอ จึงมักเติม heard เพื่อความแน่ใจ ถ้าตอบสองประโยคนี้พลาด ส่วนกลางของบทความควรอ่านซ้ำอีกรอบ.

คำถามที่พบบ่อย

อดีตกาลของ learn คืออะไร?

อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ learn คือ learned ทั้งคู่ ใน British English ยังมีรูปที่สองคือ learnt ใช้คู่กันและความหมายเดียวกัน learn เป็นกริยาปกติ จึงไม่อยู่ในตารางกริยาผิดปกติ

Learned หรือ learnt อันไหนถูก?

ทั้งคู่ถูกต้อง learned เป็นรูปมาตรฐานในอเมริกา และยอมรับได้ทุกที่ learnt พบบ่อยในอังกฤษ ออสเตรเลีย และบางภูมิภาค สิ่งเดียวที่ต้องรักษาคือความสอดคล้อง: เลือกรูปหนึ่งแล้วใช้ตลอดในบทความ อย่าสลับไปมา

ทำไม learned บางครั้งอ่านสองพยางค์?

เพราะ learned มีสองบทบาท เป็นกริยาอ่านหนึ่งพยางค์ /lɜːrnd/ เช่น "I learned to swim" เป็นคำคุณนามความหมายว่ามีความรู้ลึกซึ้ง อ่านสองพยางค์ /ˈlɜːrnɪd/ เช่น "a learned professor" เฉพาะความหมายคำคุณนามเท่านั้นที่อ่านสองพยางค์

learn กับ study ต่างกันอย่างไร?

study คือใช้เวลาและแรง พูดถึงกระบวนการและสถานที่ที่เรียน learn คือได้ผลลัพธ์ พูดถึงสิ่งที่เข้าไปในหัว "I studied English for six years but I only learned to speak last year" เป็นประโยคที่สมเหตุสมผลและแสดงความต่างระหว่างสองคำชัดเจน

พูด She learned me English ได้ไหม?

ใช้ไม่ได้ในอังกฤษมาตรฐาน ประโยคที่ถูกคือ "She taught me English" การพูด learn someone something มีในบางภาษาถิ่น และคุณจะได้ยินในหนังหรือเพลง แต่ถือว่าผิดในการสอบและงานเขียนทางการ

ฟังท้าย ed ให้ชินใช้เวลานานแค่ไหน?

กฎสามแบบของการอ่านท้าย ed คุณเข้าใจได้ในครั้งเดียว ส่วนหูใช้เวลานานกว่า เพราะท้าย ed บางครั้งไม่มีในเสียงจริง ๆ และคุณต้องเรียนรู้ที่จะเอา tense จากที่อื่น วิธีวัดที่ใกล้เคียงที่สุดคือถอดความบทสนทนาสักไม่กี่ช่วงแล้วดูว่ายังพลาดตรงไหน บท ทดสอบระดับการฟัง ทิ้งจุดอ้างอิงไว้ และอีกไม่กี่สัปดาห์ใช้เปรียบเทียบ

ตารางรูปของ learn คุณอ่านจบได้ในยี่สิบวินาที เพราะเป็นกริยาปกติ และนั่นคือส่วนที่ง่ายที่สุดของหน้านี้ ส่วนที่เหลือ เรื่อง d ท้ายที่ปรากฏเมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยสระ และเรื่อง learned เป็นคำคุณนามที่ยาวขึ้นหนึ่งพยางค์ จะเข้าหูจริง ๆ เมื่อคุณฟังพลาดแล้วเห็นว่าตรงไหนที่ถอดผิด เลือกชุดสั้น ๆ แล้วลอง ฟังถอดความ ช่วงที่มี learned แล้วกลับไปดูตารางต้นบทว่าท้าย ed ยังมองไม่เห็นอยู่ไหม