Blog
English learning tips, guides, and news from WELE
Learning Tips

อดีตของ leave คือ left แต่ left ในประโยคมีถึงสี่บทบาท
Past simple ของ leave คือ left Past participle ก็คือ left ที่ยากคือ left คำเดียวรับงานสี่อย่าง และ t ท้ายคำหายทันทีเมื่อพูดเร็ว

อดีตกาลของ fall คือ fell — และสามคำที่มักดึงให้หลง
อดีตกาลของ fall คือ fell รูป past participle คือ fallen ที่ยากคือ fell โดนล้อมด้วย feel, fail และ felt สามคำที่ฟังเกือบเหมือนกันในประโยคพูดเร็ว

Put อดีตกาลก็ยังเป็น put: แล้ว tense อยู่ตรงไหน
put สามรูปเขียนเหมือนกันหมด เลย tense ของประโยคถูกดันหมดไปอยู่ที่เสียงบางที่สุด: has, had, will และ -s ของบุรุษที่สาม

Fled: รูปอดีตของ flee ทำไมหูคุณถึงได้ยินเป็น flew
รูปอดีตทั่วไปกับ past participle ของ flee คือ fled ทั้งคู่ กับดักไม่ได้อยู่ที่กฎ แต่อยู่ที่ fly รอแทนที่อยู่ตลอด และ flee มีชีวิตอยู่แค่ในสำเนียงข่าวพูดเร็ว

อดีตของ bet ยังคงเป็น bet: แล้วกาลของประโยคอยู่ตรงไหน
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ bet ล้วนเป็น bet เพราะคำกริยาไม่เปลี่ยนรูป กาลของประโยคอยู่ที่คำเล็กๆ รอบข้างทั้งหมด

Past tense ของ awake: awoke, awakened หรือ woke up ไขให้จบในคลั้งเดียว
Past tense ของ awake คือ awoke past participle คือ awoken แต่ awake ยังเป็นคำคุณศัพท์ และข้างๆ ยังมี awaken กับ woke up สามเส้นทางทับซ้อนกัน

อดีตของ withdraw คือ withdrew: ฟังให้ออกว่าตัวต้นคำถูกกลืน
อดีตกาฏของ withdraw คือ withdrew อดีตกำกับคือ withdrawn ส่วนที่ยากคือพยางค์แรกถูกกลืนมากจนหูคุณเหลือแค่ drew

อดีตกาล weave: wove หรือ weaved และทำไมคำตอบคือทั้งสอง
อดีตกาลของ weave คือ wove รูป past participle คือ woven แต่ในความหมายว่าแอบแทรกผ่านรถไหลไหล ทั้งสองแบบคือ weaved นี่คือจุดที่ตารางกริยาส่วนใหญ่ไม่บอก

รูปอดีตของ melt คือ melted กับ molten ที่ยังหลงเหลือ
รูปอดีตธรรมดาและ past participle ของ melt คือ melted ทั้งคู่ กับดักอยู่ที่หาง ed กลายเป็นพยางค์เต็ม และ molten ยังใช้ได้แต่ไม่ใช่ participle

leap แบบอดีต: leaped หรือ leapt — ทำไม leapt ถึงส่องเสียงกับ slept
แบบอดีตของ leap คือ leaped หรือ leapt ทั้งสองแบบถูกต้อง กับดักอยู่ที่ leapt ตัดสระเหลือ /lept/ และในประโยคพูดเร็วๆ ฟังแทบเหมือน left

อดีตกาลของ lean: leaned หรือ leant และทำไม leant ถึงฟังเหมือน lent
อดีตกาลของ lean คือ leaned หรือ leant ทั้งสองแบบถูกต้อง กับดักอยู่ที่ leant ลดสระลงเป็น /lent/ และฟังตรงกับ lent อดีตกาลของ lend

ภาษาอังกฤษสำหรับพยาบาล: คำศัพท์ตามเวร และสามช่วงเรียนด้วยตัวเอง
คำศัพท์พยาบาลตามเวรจริง กรอบส่งต่อ SBAR สามช่วงเรียนสำหรับคนที่ทำงานแล้ว และแหล่งฝึกฟังทางการแพทย์พร้อมไฟล์เสียงและเฉลย

อดีตของ forecast และทำไมตัวเลขในข่าวถึงเป็นจุดที่คุณเสียคะแนน
อดีตกาลธรรมดาและอดีตกาลกริยาเสร็จของ forecast ล้วนเป็น forecast ส่วนที่ยากคือตัวเลขที่อ่านด้วยจังหวะข่าว ที่ thirteen กับ thirty ต่างกันแค่จุดเน้นเสียง

อดีตของ cast คือ cast และแปดความหมายอยู่ในสี่ตัวอักษร
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ cast คือ cast ไม่มี casted ส่วนที่ยากคือแปดความหมายใช้คำเดียวกัน และสระสั้นหนึ่งตัวแยก cast ออกจาก cost

อดีตกาลของ broadcast: ทำไมคำนี้ไม่เปลี่ยนรูป และ broadcasted ใช้ได้ไหม
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ broadcast คือ broadcast ทั้งคู่ เมื่อสามรูปเหมือนกัน กาลของประโยคอยู่ที่คำกริยาช่วย และนั่นคือส่วนที่หูคุณมักข้ามไป

Sneaked หรือ snuck: รูปอดีตของ sneak และคำกริยาที่สวนกระแส
รูปอดีตและ past participle ของ sneak คือ sneaked ข้างๆ รูป snuck ที่แพร่หลายขึ้น ยากตรงการเลือกว่าใช้รูปไหนที่ไหน และการฟังว่าชุดพยัญชนะท้ายของ sneaked ยังอยู่หรือหายไป

ตัว k เงียบ หาง -ed ต้องออกเสียง: past tense ของ knit คือ knitted
Past simple และ past participle ของ knit คือ knitted มีรูปที่คงรูปไว้อีกแบบใช้กับความหมายเปรียบเทียบ ส่วนที่ยากอยู่ที่ตัว k เงียบ และหาง -ed ที่ต้องออกเสียง

อดีตกาลของ forgive: ผันเหมือน give ยากที่ส่วนหน้า for-
อดีตกาลช่อง 2 ของ forgive คือ forgave ส่วน past participle คือ forgiven คำกริยานี้ผันเหมือน give ทุกประการ ส่วนที่ยากคือส่วนหน้าที่ไม่เน้นเสียง ที่หูคุณมักได้ยินหลุดไป

อดีตกาล burst ยังเป็น burst: อ่านแล้วหา tense ได้จากไหนเมื่อกริยาไม่เปลี่ยนรูป
อดีตกาลธรรมดาและ past participle ของ burst คือ burst ทั้งคู่ เมื่อกริยาไม่เปลี่ยนรูป tense ของประโยคอยู่ที่คำรอบข้าง และหูของคุณต้องเรียนรู้ที่จะไปหามัน

Past tense ของ bend คือ bent ยกเว้นสำนวนเก่า on bended knee
Past simple และ past participle ของ bend คือ bent เหมือนกัน ที่ยากคือ ความแตกต่างทั้งหมดระหว่าง bend กับ bent อยู่ที่พยัญชนะท้ายคำที่คนพูดแทบไม่ออกเสียง